Do przywrócenia ludziom w podeszłym wieku należnego im miejsca tak w Kościele, jak w społeczeństwie, wezwał Benedykt XVI podczas spotkania z uczestnikami XVIII Zgromadzenia Plenarnego Papieskiej Rady ds. Rodziny, którego przedmiotem była sytuacja dziadków i babć. Papież przypomniał, że podsunął ten temat na Światowym Spotkaniu Rodzin w Walencji, gdzie powiedział, że nie wolno dziadków wykluczać z rodziny. „Są oni skarbem, którego nie możemy pozbawiać młodych pokoleń, szczególnie gdy dają świadectwo wierze” – stwierdził Ojciec Święty.
Temat dziadków jest wszystkim bliski – zauważył Benedykt XVI. „Kto nie pamięta swoich dziadków? Kto może zapomnieć o ich obecności i ich świadectwie w ognisku domowym? Ilu z nas nosi ich imię na znak ciągłości i wdzięczności! Jest zwyczajem w rodzinie, aby po ich śmierci wspominać jej rocznicę Mszą św. za ich duszę, a jeśli to możliwe odwiedzeniem cmentarza. Te i inne przejawy miłości i wiary są wyrazem naszej wdzięczności wobec nich. Oni poświęcili się dla nas, a w niektórych przypadkach nawet złożyli za nas ofiarę” – mówił papież.
Mówiąc o sytuacji aktualnej, papież stwierdził, że „ewolucja ekonomiczna i społeczna doprowadziła do głębokich przemian w życiu rodzin”. „Ludzie w podeszłym wieku, w tym liczni dziadkowie, znaleźli się w swego rodzaju «strefie parkingu»: niektórzy widzą, że są ciężarem dla rodziny i wolą mieszkać samotnie bądź w domu starców, ze wszystkimi konsekwencjami, jakie pociągają takie decyzje. Z wielu stron napiera niestety «kultura śmierci», która zagraża także okresowi starości. Z rosnącym naciskiem posuwa się nawet do proponowania eutanazji, jako rozwiązania pewnych trudnych sytuacji” – ubolewał Ojciec Święty.
Papież zaapelował o powrót „czynnej obecności” dziadków w życiu rodziny, w Kościele i społeczeństwie. „Tzw. nowe modele rodziny oraz szerzący się relatywizm osłabiły te podstawowe wartości komórki rodzinnej. Bolączki naszego społeczeństwa – jak trafnie zauważyliście podczas obrad – wymagają pilnego lekarstwa. Czy w obliczu kryzysu rodziny nie można by wyjść właśnie od obecności i świadectwa tych – dziadków – którzy mają większą niezłomność wartości i planów?” – zapytał Benedykt XVI.
Jego zdaniem nie można „planować przyszłości, bez odwołania się do przeszłości bogatej w znamienne doświadczenia oraz punkty duchowego i moralnego odniesienia. Gdy myślimy o dziadkach i ich świadectwie miłości i wierności życiu, przychodzą na pamięć biblijne postacie Abrahama i Sary, Elżbiety i Zachariasza, Jakuba i Anny, jak również starych Symeona i Anny, czy też Nikodema: wszyscy oni przypominają nam, że w każdym wieku Pan żąda od każdego wkładu odpowiedniego do własnych talentów” – zakończył Benedykt XVI.
Źródło: KAI
