Dwa wikariaty apostolskie na Półwyspie Arabskim – Arabii i Kuwejtu – obejmują Kuwejt, Bahrajn, Katar, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Oman, Jemen i Arabię Saudyjską. Nie ma na ich terenie żadnych rodzimych katolików. Wszyscy są zagranicznymi pracownikami, wywodzącymi się ze 100 narodowości, głównie jednak z Filipin i Indii. 80 proc. z nich należy do rytu łacińskiego, pozostali do któregoś z katolickich Kościołów wschodnich.
Obaj biskupi-wikariusze apostolscy należą do rytu łacińskiego. 2/3 spośród 80 księży różnych obrządków pracujących na tych terenach należy do zakonu kapucynów. Pochodzą oni z Indii, Filipin, Europy i Ameryki.
Mówiąc o specyfice sytuacji obu wikariatów apostolskich, bp Hinder wskazał, że jest nią przede wszystkim obecność katolicka w krajach arabskich z islamem jako religią państwową. Pociąga to za sobą restrykcje co do liczby księży przybywających wyłącznie z zagranicy. Prawa jednostki są tam bardzo ograniczone. Nie ma wolności religijnej – żaden muzułmanin nie może zmienić religii, natomiast mile widziane są przejścia chrześcijan na islam. Wolność wyznania ograniczona jest do wyznaczonych miejsc udostępnionych przez życzliwych właścicieli (nie dotyczy to Arabii Saudyjskiej). W kościołach, których jest zbyt mało, w piątki (dzień wolny od pracy) gromadzi się po 25 tys. wiernych, dla których odprawia się po 10 i więcej Mszy św. Jednak duża odległość od świątyni i zasady zatrudnienia często uniemożliwiają katolikom uczestnictwo w nich. Jednocześnie Kościół katolicki przestrzega prawa i cieszy się zaufaniem władz – poinformował bp Hinder.
Mówiąc o jedności Kościoła w różnorodności obrządków i narodowości, hierarcha zaznaczył, że w 2003 r. Jan Paweł II przyznał obu wikariuszom apostolskim jurysdykcję nad wszystkimi wiernymi zamieszkującymi na ich terytorium. W 2006 r. potwierdził to Benedykt XVI. Jednocześnie wikariusze mają obowiązek zapewnić im możliwość praktykowania wiary zgodnie z ich obrządkiem. Pomaga to w zachowaniu jedności, gdyż wszyscy księża muszą pełnić posługę wobec katolików wszystkich obrządków. Pomagają im w tym „tysiące świeckich wolontariuszy w katechezie, duszpasterstwie młodzieży i rodzin, apostolacie szpitalnym i więziennym oraz pracy socjalnej”.
Źródło: KAI
