Nasze zatrwożone dotąd serca przepełnia dzisiaj wielka radość. Zmęczeni latami bezsilnego przyglądania się dewastacji świętej Liturgii i miesiącami wyczekiwania na zmianę, gdy, jedna po drugiej, elektryzująca zapowiedź "uwolnienia" Mszy Wszechczasów mijała bez urzeczywistnienia, nareszcie TO stało się faktem.
"Dramatyczny" przebieg negocjacji przedstawicieli Polski podczas szczytu Unii Europejskiej budził wielkie zainteresowanie opinii publicznej w kraju i na świecie. Członkowie koalicji rządowej cieszą się z rzekomego sukcesu, politycy opozycji krytykują rząd, a jeżeli uznają, że mimo wszystko wynik zabiegów naszej delegacji nie zasługuje na bezwzględną krytykę, ograniczają się do podkreślania, że sami osiągnęliby lepsze wyniki.
Znów zaczął się sezon na marsze organizowane przez środowiska gejowskie, wspierane przez polityków lewicy. Zwykle określane są one mianem marszów "równości i dumy". Najbardziej dziwi mnie używanie w tym kontekście słowa "duma".
Św. Szymon z Lipnicy – zakonnik, kaznodzieja, asceta. Żył w XV w., zmarł nagle podczas zarazy, która wybuchła w Krakowie. Czy ta postać, zdawałoby się tak odległa, może być dziś dla kogoś inspiracją? A jednak – cotygodniowe nabożeństwa, podczas których odczytywane są intencje wznoszone za pośrednictwem błogosławionego Szymona, przeciągają się niekiedy nawet do dwóch godzin. Wśród intencji znajdują się prośby po niemiecku, hiszpańsku, angielsku, francusku… i wiele z nich zostaje wysłuchanych. 3 czerwca 2007 r. w Rzymie, Szymon z Lipnicy został kanonizowany.
Z racji 90. rocznicy objawień Matki Bożej w Fatimie zastanówmy się nad Jej przesłaniem w kontekście coraz zajadlejszych ataków na Kościół Święty i głoszone przez niego niezmienne prawo Boże. Słowa Najświętszej Matki mogą być naszą tarczą w godzinach różnorakich prób i prześladowań, na jakie możemy zostać wystawieni z racji naszej katolickiej wiary.
Na krótko przed pielgrzymką Benedykta XVI do Bawarii wyszło na jaw, że dawny kardynał Monachium i obecny papież, nie ma szans na otrzymanie tytułu honorowego obywatela tego miasta. Pomimo ponawianych prób nie zgodziły się na to partie socjalistów i zielonych zasiadające w Ratuszu. Powód? Jego nieustający i kategoryczny sprzeciw wobec żądań środowisk homoseksualnych.
Na ulicach miast grupki łysych osiłków uzbrojonych w pałki i ostre narzędzia polują na przemykających w popłochu pod murami, uprzednio ogolonych i naznaczonych różowym trójkątem homoseksualistów, do drzwi setek autorytetów moralnych pukają o świcie uzbrojeni funkcjonariusze policji politycznej (…).Taki mniej więcej obraz sytuacji w naszym kraju budują w świadomości zachodnich społeczeństw od kilku miesięcy powoli, acz konsekwentnie czołowe media zachodnioeuropejskie.
Katolicka Polska znalazła się w czołówce krajów wymierających. Co to znaczy? Jest to niespotykane dotąd w naszych dziejach zagrożenie bytu Narodu. Rodzi się z negacji ładu, ustalonego na zawsze przez Boga – Stwórcę. Jak to się dzieje?
Wizerunek przeciwników homoseksualizmu tworzy się w ten sposób, by wszyscy chcieli się odciąć od "tak odrażających typów".
Przeworsk jest miastem w województwie podkarpackim, położonym 35 km na wschód od Rzeszowa, na pograniczu Pradoliny Podkarpackiej i Pogórza Rzeszowskiego, nad rzeką Mleczką. Miejscowość ta słynie w całej metropolii przemyskiej z sanktuarium Bożego Grobu. Tu w miejscowym kościele parafialnym pw. Ducha Świętego, obecnie Bazylice Kolegiackiej należącej niegdyś do znamienitego zakonu bożogrobców znajduje się jedna z nielicznych w kraju kaplica Bożego Grobu. Zbudowana na przełomie XVI i XVII wieku jest nie tylko cennym zabytkiem architektury, ale przede wszystkim miejscem kultu tajemnicy Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa.
Na podstawie faktów można powiedzieć, że każdy, kto chce prace nad konstytucją zahamować, może liczyć zawsze na radykalizm lewicowy. Natomiast każdy, kto dąży do wzmocnienia prawa do życia od poczęcia, napotyka na opór zorganizowany wokół SLD, lecz zawdzięczający swą siłę wsparciu rzekomych "sił umiarkowanych". Może jednak nie o umiar tu chodzi, lecz o lęki ukształtowane pod naciskiem "Gazety Wyborczej", sterującej debatą publiczną w latach dziewięćdziesiątych?
Można przyjmować różne kryteria prawicowości i lewicowości. Jednym z takich kryteriów może być stosunek do obecności instytucji państwa w życiu społecznym czy też do wolności w gospodarce. Jednak te kryteria wydają się coraz bardziej blednąć na rzecz innego, którym jest stosunek do obecności Dekalogu w życiu społecznym.
