Środowiska i media związane ze Spółką "Agora" od lat stanowią ośrodek propagandy antyrodzinnej, która w ostatnich trzech latach szczególnie przybrała na sile. Pośród publikacji i audycji propagowanych za pośrednictwem mediów związanych kapitałowo z Agorą, na pierwszy plan w tym zakresie tematycznym zdecydowanie wysuwa się sprawa promocji homoseksualizmu. Liderem medialnym pod tym względem stała się sztandarowa pozycja Agory – "Gazeta Wyborcza". W ciągu trzech ostatnich lat liczba publikacji w tym dzienniku związana z pozytywnym przedstawieniem homoseksualizmu i tzw. kulturą gejowską wzrasta w sposób lawinowy.
Po serii artykułów jawnie pro-homoseksualnych, na zlecenie Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi, przeprowadzona została szczegółowa analiza publikacji ukazujących się na łamach "Gazety Wyborczej". Pierwsze badania porównawcze dotyczyły lat 2003-2004 i zostały zebrane w 2005 roku. Zakresem prac badawczych objęto treść oraz ilość publikacji w poszczególnych wydaniach.
Tytuły artykułów w zależności od prezentowanego przez autorów przywiązania do tych treści, zaklasyfikowane zostały odpowiednio do trzech typów: o nastawieniu pozytywnym, obojętnym, lub negatywnym. Nie uwzględniano przy tym długości tekstów. Bardziej szczegółową analizę merytorycznej zawartości tekstów tj. np. stopnia zaangażowania redakcji i autorów w zależności od aktualnego kontekstu politycznego, społecznego i kulturowego, należałoby przeprowadzić na gruncie socjologii i psychologii społecznej.
Warto wspomnieć, iż nieprzypadkowo cezurą analizy prasoznawczej tego tytułu stał się rok 2003, bowiem w listopadzie tegoż pojawił się po raz pierwszy w parlamencie RP projekt ustawy o tzw. związkach partnerskich, mający na celu prawne zrównanie związków homoseksualnych z małżeństwem. Do listopada 2003 roku (256 numerów) na łamach "Gazety" ukazało się 207 artykułów promujących tę dewiację, czyli średnio 0,8 tekstu na jedno wydanie, zaś od początku listopada do końca 2003 roku (47 wydań) ukazało się już 51 tekstów, czyli średnio 1,08 artykułu przypadało na jedno wydanie. W ciągu całego roku 2003 we wszystkich 303 wydaniach "Gazeta" opublikowała 258 tekstów o tej tematyce, czyli na jedno wydanie przypadało średnio 0,85 tekstu. Wzrost jeszcze stosunkowo niewielki. Jeśli jednak przyjrzymy się zestawieniu i porównaniu lat 2003 i 2004 wynik będzie znaczący. W ciągu całego 2004 roku (306 wydań) "Gazeta Wyborcza" opublikowała na swoich łamach aż 379 tekstów, oznacza to, że na jeden numer przypadało średnio 1,23 tekstu. W zestawieniu z innymi dziennikami ten sztandarowy tytuł prasowy Agory jest w tym zakresie prawdziwym promotorem homoseksualizmu i na tym polu może konkurować jedynie z portalami homoseksualnymi. Dla przykładu dziennik "Rzeczpospolita" w okresie dwóch lat 2003-2004 we wszystkich 609 wydaniach opublikował 65 tekstów dotyczących homoseksualizmu (0,1 tekstu/wydanie), a w samym roku 2004 w 306 wydaniach ukazało się 42 teksty (0,13 tekstu/wydanie).
Zasadnicza różnica pomiędzy obydwoma dziennikami jest jeszcze i taka, iż w publikacjach "Gazety Wyborczej" w ciągu tych dwóch lat za wyjątkiem dwóch tekstów ("Walczyć i ustępować" z 07.07.2003 i "Oświadczenie Metropolity Krakowskiego" z 23.04.2004) pozostałe mają ewidentny charakter zaangażowany w promocję homoseksualizmu, zaś w "Rzeczpospolitej" za wyraźnie pro-homoseksualne uznać można 14 artykułów, reszta jest w większości obojętna (25 artykułów) lub wręcz nieprzychylna (24 art.).
Wyraźna tendencja wzrostu przychylności dla kultury gejowskiej zaowocowała prawdziwą eksplozją propagandy homoseksualnej w roku 2005 w "Gazecie Wyborczej", czego dowodem jest prezentowane zestawienie tytułów artykułów opublikowanych na łamach tego dziennika. Analizie poddano ilość i treść artykułów, które ukazały się na łamach "Gazety Wyborczej". W badaniach uwzględnione zostały zarówno tzw. strony krajowe głównego wydania, jak i wszystkie mutacje regionalne wraz z dodatkami telewizyjnymi oraz środowiskowymi. We wszystkich 304 wydaniach 2005 roku dziennik opublikował 1025 pro-homoseksualnych artykułów, co daje wynik ponad 3 tekstów w jednym tylko numerze (3,37). W stosunku więc do roku 2004, w 2005 można zaobserwować niemal trzykrotny wzrost liczby publikacji o tematyce homoseksualnej (2,7).
Pośród tytułów wymienić warto choćby niektóre tylko wskazujące jednak na ideowe przywiązanie redakcji do prezentowanej treści: "Ja lesbijka" Baszki von Hanf (03.01.2005), "Inni wśród innych" M. Baranowskiej (11.01.2005), "Lesbijki mogą adoptować dzieci" Tobi (14.01.2005), "Różowa rewolucja tuż – tuż" Marcina Pietraszewskiego (25.02.2005), "Równość i seksualność" A. Krzyżaniak-Gumowskiej (25.05.2005), "Tęczowa integracja. Bezpieczne lokale. Nie boję się problemów" brak autora (02.05.2005), "Teatr przeciw naszej swojskiej homofobii" Romana Pawłowskiego (27.10.2005), "Jak zostałem zatrzymany po Marszu Równości" Tomasza Szypuły (25.11.2005)", "Marsz, marsz równości!" PGS (26.11.2005), "Każdy ma prawo demonstrować. To walka o honor Polski!" Józefa Krzyka (28.11.2005), "Geje i lesbijki mogą adoptować dzieci" Konrada Niklewicza (03.12.2005), "Ustawa gejowska przeszła, ale czy zostanie?" Piotra Manowieckiego (17.12.2005) czy na koniec "Podwójne życie gejowskich kowbojów" Zbigniewa Basara (31.12.2005). To tylko niewielki wycinek twórczości "Gazety Wyborczej" w zakresie promowania zjawiska homoseksualizmu. Poniższe opracowanie stanowi jedynie zestawienie wszystkich pro-homoseksualnych publikacji tego dziennika i z pewnością nie wyczerpuje tematu zaangażowania środowiska dziennikarskiego Agory w promocję homoseksualizmu i publiczną demoralizację.
