Na ponad trzydziestu stronach broszury „Kerk en Ambt” (Kościół i posługa), trzej holenderscy dominikanie powołując się na nauczanie Soboru Watykańskiego II, proponują, by w razie nieobecności księdza, wspólnota parafialna mogła wybrać kogoś spośród siebie do odprawienia Mszy św. „Nie ma znaczenia, czy byłby to mężczyzna, czy kobieta, homoseksualista czy heteroseksualista, osoba żyjąca w małżeństwie czy celibatariusz” – napisali autorzy broszury uznając, że wypowiadanie słów ustanowienia Eucharystii „nie jest prerogatywą kapłana”. Słowa te bowiem „stanowią wyraz świadomej wiary całej wspólnoty”.
Oddźwięk, z jakim spotkała się ta propozycja w parafiach, skłonił ówczesnego metropolitę Utrechtu, kard. Adrianusa Simonisa do zainteresowania nią Kongregacji Nauki Wiary. Watykańska dykasteria, kierując się zasadą pomocniczości, przekazała problem do rozwiązania najwyższym władzom zakonu dominikanów.
Ich odpowiedź, opublikowana 23 stycznia, przybrała formę raportu, autorstwa francuskiego teologa dominikańskiego o. Hervé Legranda. Dokument poprzedzony jest przedmową generała zakonu o. Carlosa Azpiroza Costy, w której uznaje on treść raportu za wyraz własnej opinii. „Nie chcieliśmy uciekać się do odpowiedzi dyscyplinarnej, lecz postanowiliśmy pozostać, tak jak broszura, na poziomie teologicznym” – wyjaśnił paryskiemu dziennikowi „La Croix” o. Mario Couto z kurii generalnej Zakonu Kaznodziejskiego w Rzymie.
Raport o. Legranda surowo ocenia propozycję holenderskich „teologów”, uznając ją za nie do przyjęcia i wykazując jej słabości z teologicznego punktu widzenia.
Źródło: KAI
