Watykański purpurat przypomniał dramatyczne doświadczenia kapłanów w obozie koncentracyjnym w Dachau. Podkreślił, że po wojnie okazało się, że wszyscy więźniowie zgodnie zeznawali, iż to właśnie katoliccy księża najlepiej znosili obozowe warunki i najmocniej opierali się nazistowskiemu szaleństwu.
Kard. Piacenza mówił, że również współcześni kapłani prowadzą swą misję w niesprzyjających warunkach. – Jeśli dobrze rozumieją swe powołanie, stają się zaprzeczeniem głównych tendencji tego świata. W takiej sytuacji pojawia się oczywiście pokusa, by zredukować chrześcijańskie przesłanie do tego, co współczesny człowiek jest gotów przyjąć. Ale postawa kapłana powinna być dokładnie odwrotna – podkreślił kardynał.
Hierarcha zaznaczył, że kapłan musi podnosić człowieka do wysokości poprzeczki, którą stawia mu Ewangelia. Ostrzegł, że kapłan, który tego nie pojmuje, upodabnia się do świata i przystosowuje się do jego oczekiwań. Tym samym staje się bezwartościowy. Przestaje być zaczynem przemian.
Szef watykańskiej kongregacji przypomniał, że dziś wszyscy mówią o potrzebie reform i zmian. Rzadko jednak pamięta się o tym, że przemiany wymaga przede wszystkim ludzkie serce. – To zaś jest szczególnym polem działalności kapłana. Sakrament święceń daje mu bowiem wyjątkową łaskę, która pozwala mu wniknąć w głębię serca. Wymaga to oczywiście wielkiego taktu i równowagi. Kapłan powinien być zarazem wielki i mały, szlachetny niczym król, a prosty duchem i naturalny jak wieśniak. Nigdy nie może się uginać przed mocarzami, ale zawsze powinien się pochylać nad ubogimi i najmniejszymi – powiedział amerykańskim kapłanom prefekt watykańskiej Kongregacji ds. Duchowieństwa.
Źródło: Radio Watykańskie
