Od ubiegłego piątku modlitwa na ulicach Paryża jest niezgodna z prawem. Minister spraw wewnętrznych ostrzegł, że policja użyje siły wobec muzułmanów i przedstawicieli innych religii, którzy nie dostosują się do nowego prawa.
Minister spraw wewnętrznych Claude Guéant powiedział, że zakaz może później zostać rozszerzony na resztę Francji, w szczególności na takie miasta jak: Nicea i Marsylia, gdzie problem nieprzejezdnych ulic z powodu modłów odprawianych przez muzułmanów, jest szczególnie dotkliwy.
Minister obiecał, że nowe przepisy pojawią się w odpowiedzi na sygnały zgłaszane przez obywateli. Tłumaczył gazecie „Le Figaro”, że „modlenie się na ulicy nie jest godnym praktykowaniem religii i narusza zasady świeckości państwa”.
W grudniu ub. roku Marine Le Pen z Frontu Narodowego wywołała oburzenie lewicy, mówiąc o „okupywaniu Paryża przez muzułmańskich fundamentalistów”, zawłaszczających sobie paryskie ulice do praktykowania religii. Porównała tę swoista okupację do okupacji z II wojny światowej. Le Pen poparła ponad połowa zwolenników prawicy.
Chociaż prezydent Nicolas Sarkozy potępił jej komentarze, sam przyczynił się do wszczęcia debaty na temat islamu i laicyzmu, mówiąc, że „polityka wielokulturowości nie powiodła się we Francji”.
W trakcie trwania debaty minister Guéant obiecał wprowadzenie w ciągu kilku miesięcy zakazu modlenia się na ulicy, mówiąc, że „służy ona do jazdy samochodów, a nie do modlitwy”.
Francuzi skrupulatnie realizują politykę świeckiego państwa. W kwietniu wprowadzili zakaz noszenia islamskich chust, całkowicie zasłaniających twarz. W ub. tygodniu w Paryżu wprowadzono zakaz modlenia się na ulicach, chociaż wciąż do dyspozycji muzułmanów pozostawiono dwie ulice we wschodniej dzielnicy Paryża – w Goutted’Or, gdzie co piątek ponad tysiąc muzułmanów blokuje przejazd.
We Francji mieszka co najmniej 5 mln muzułmanów. Posiadają oni ponad dwa tysiące meczetów. Połowa z nich powstała w ciągu ostatnich dziesięciu lat. Wszystkie zostały sfinansowane przez osoby prywatne. Francuskie prawo z 1905 r. zabrania wznoszenia miejsc kultu religijnego za pieniądze obywateli.
Źródło: „The Daily Telegraph”, AS
