W Kolegium Kardynalskim istnieją trzy stopnie purpuratów: diakoni, prezbiterzy i biskupi. Terminów „kardynał prezbiter” i „kardynał biskup” po raz pierwszy użył w VIII w. Stefan II (768-772). Termin „kardynał diakon” pojawił się cztery wieki później (1116).
Początkowo kardynałowie biskupi byli ordynariuszami podrzymskich diecezji. W 1962 r. Jan XXIII zmienił ten zwyczaj (motu proprio „Suburbicariis sedibus”), jednakże purpuratom otrzymującym najwyższy stopień godności tytularnie przyznawany jest jeden z podrzymskich Kościołów lokalnych. Kardynałom prezbiterom Papież przydziela jeden z kościołów w Rzymie, a kardynałom diakonom – kościół stanowiący diakonię.
Najliczniejszą grupę stanowią kardynałowie prezbiterzy – obecnie jest ich 153, następnie kardynałowie diakoni – 32 i kardynałowie biskupi – 6. Oddzielną, czteroosobową grupę stanowią kardynałowie, będący patriarchami katolickich Kościołów wschodnich.
Przejście z jednej kategorii do drugiej następuje prawie wyłącznie w razie śmierci któregoś z kardynałów w jednej z nich. Do wyższej grupy przechodzi wówczas ten purpurat, który jest na najwyższym miejscu w danej kategorii, czyli odpowiednio kardynał protoprezbiter lub protodiakon.
Pierwszy wśród kardynałów biskupów jest dziekanem Kolegium Kardynalskiego, a drugi na tej liście – wicedziekanem. Obecnie dziekanem jest kard. Angelo Sodano, a jego zastępcą – kard. Roger Etchegaray, kardynałem protoprezbiterem – Stephen Sou Hwan Kim z Korei Płd., a kardynałem protodiakonem – Agostino Cacciavillan z Kurii Rzymskiej.
Źródło: KAI
