W sobotę, 24 maja, na ołtarze została wyniesiona polska szarytka s. Marta Wiecka. Uroczystościom beatyfikacyjnym, które odbyły się we Lwowie, przewodniczył sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej kard. Tarcisio Bertone.
Na początku liturgii prośbę o beatyfikację s. Marty Wieckiej skierował niezwykle wzruszony kard. Jaworski, który ze łzami w oczach krótko przemówił po polsku. Następnie po ukraińsku został odczytany życiorys, zawierający także duchową sylwetkę polskiej szarytki. Z upoważnienia Benedykta XVI kard. Bertone odczytał po łacinie list apostolski, którym Ojciec Święty wpisał s. Wiecką w poczet błogosławionych i ogłosił, że jej liturgiczne wspomnienie obchodzone będzie w dniu jej narodzin dla nieba – 30 maja.
Marta Wiecka (Marta Anna Maria Szrawa de Wiecka) przyszła na świat 12 stycznia 1874 r. we wsi Nowy Wiec na Kaszubach, w bogatej rodzinie ziemiańskiej. Zmarła w 1904 r. w wieku 30 lat w Śniatyniu na Ukrainie. 26 kwietnia 1892 r. Marta wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo w Krakowie. 21 kwietnia 1893 r. otrzymała habit siostry miłosierdzia.
Swoje życie poświęciła pracy w szpitalu. Wesoła i ofiarna, całe dnie, a często i noce, spędzała opiekując się chorymi. Dzięki jej świadectwu wiele ludzi nawracało się. Miała zwyczaj modlić się przy chorych, którzy umierali.
Siostra Marta oddała życie za młodego człowieka, pracownika szpitala. Wiedząc, że jest on ojcem rodziny i chcąc go chronić przed zarażeniem, zdecydowała się zamiast niego przygotować dezynfekcję separatki po tyfusie plamistym. Zmarła – jak twierdzą świadkowie – w stanie ekstazy, w wieku 30 lat.
Źródło: KAI
