– To gest, który pokazuje, że nienarodzone dzieci były istotami żywymi, tylko nie dano im szansy, by mogły przyjść na świat. Mam nadzieję, że ta historia wzmocni dyskusję o aborcji – mówi „Rz” Russell Amerling z organizacji Choose Life.
45-letnia dziś Lisa Musil, pierwsze dziecko uśmierciła 26 lat temu. – Miałam przed sobą całe życie – mówiła lokalnym mediom. Na „zabieg” zdecydowała się w trzecim miesiącu ciąży. Jak mówi, wydawało jej się, że od tej chwili wszystko się ułoży, ale tak się nie stało. – Czułam potworny ból w sercu. Moje życie wymknęło się spod kontroli – wspominała dziennikarzom.
Kobieta zaczęła brać narkotyki, popadła w alkoholizm. Za jazdę po pijanemu groziło jej więzienie. Później uśmierciła swoje drugie nienarodzone dziecko. Niedługo potem brat zabrał ją do kaplicy w Costa Mesa i tam Lisa poczuła, że chce poświęcić życie Chrystusowi. – Zrozumiałam, jak Bóg bardzo mnie kocha i wybacza mi to, co zrobiłam. Pozwolił mi pomagać innym kobietom w podobnej sytuacji – powiedziała.
Lisa zaangażowała się nie tylko w pomoc kobietom, ale też w budowę monumentu z nazwiskami nienarodzonych dzieci. Gdy zastanawiała się, jakie nazwiska umieścić obok swoich, z pomocą przyszedł mąż, oferując „adopcję” – czytamy w „Rzeczpospolitej”. Prawnie taka adopcja jest niemożliwa, bo dzieci nie mają aktu urodzenia.
Źródło: „Rzeczpospolita”
