4 grudnia 2009 r. wyboru 56-letniej obecnie Glasspool, z diecezji w stanie Maryland, dokonała diecezja Los Angeles. Wybrano wówczas także drugą „biskupkę” pomocniczą w osobie Diane M. Jardine Bruce. Obecnie decyzje te zatwierdziła większość „biskupów” i delegatów 110 diecezji episkopalnych. Ordynację nowych „biskupek” zapowiedziano na 15 maja w Los Angeles.
Zarówno najnowsza decyzja, jak i wcześniejsza sprawa Gene Robinsona wywołały poważne sprzeciwy i głębokie podziały w łonie Wspólnoty Anglikańskiej, której częścią jest episkopalizm. Kryzys istniał tam już zresztą znacznie wcześniej, co najmniej od końca lat osiemdziesiątych XX wieku, gdy niektóre lokalne wspólnoty anglikańskie zaczęły powierzać kobietom stanowiska pastorów, a z czasem także mianować je „biskupkami” (pierwszą „biskupką” episkopalną została w lutym 1989 r. Barbara Harris).
Poszczególne prowincje anglikańskie na całym świecie wzywały w przeszłości Wspólnotę Episkopalną do powstrzymanie się od kolejnych wyświęceń homoseksualistów na „biskupów”. Początkowo zwierzchnicy wspólnoty przychylili się do tego i wprowadzili moratorium w tej sprawie, ale w ub. r. na konwencji episkopalnej większość delegatów opowiedziała się za zniesieniem tych ograniczeń.
Tymczasem arcybiskup Canterbury i honorowy prymas światowej Wspólnoty Anglikańskiej Rowan Williams oświadczył, że decyzja Kościoła Episkopalnego „stawia bardzo poważne pytania dotyczące nie tylko tego Kościoła i jego miejsca we Wspólnocie, ale także przyszłości całej Wspólnoty”. Dodał, że może to zaszkodzić jedności wspólnoty.
Wspólnota Episkopalna w Stanach Zjednoczonych (ECUSA) jest amerykańską odmianą anglikanizmu. Oprócz USA ma swoje diecezje także za granicą i liczy łącznie ok. 2,5 miliona wiernych. Na jego czele z tytułem „prymasa” stoi od 4 listopada 2006 również kobieta – Katharine Jefferts Schori.
Źródło: KAI
