Kategoria: Archiwum

Jak można było przewidzieć, już w dwa lata po wejściu naszego kraju do Unii Europejskiej rozpoczęto wywieranie na Polskę nacisku ideologicznego na niespotykaną dotąd skalę.

Przed pięcioma laty 44-letnia Bożena Kleczkowska usłyszała od ordynatora oddziału ginekologicznego szpitala przy ul. Inflanckiej w Warszawie, że ten nie dokona aborcji jej 17-tygodniowego dziecka obciążonego zespołem Downa. Taką decyzję lekarz podjął po konsultacji z konsultantem krajowym ginekologii prof. Bogdanem Chazanem. Zdaniem lekarzy zespół Downa nie daje podstaw do legalnej aborcji.

Relacje seksualne pomiędzy osobami tej samej płci narażają homoseksualistów, lesbijki i osoby biseksualne na wysokie ryzyko zapadnięcia na choroby przenoszone drogą płciową (ch.p.d.p.), zranienia fizyczne, zaburzenia psychiczne a nawet skrócenie wieku życia. Istnieje pięć zasadniczych cech, które różnią relacje homoseksualne od relacji heteroseksualnych ze względu na określone konsekwencje medyczne.

Jeśli ktoś z ponad dwóch tysięcy uczestników Marszu dla Życia i Rodziny żywił jakiekolwiek złudzenia, że żyje w kraju obiektywnych mediów i uczciwego dziennikarstwa – po minionej niedzieli z pewnością zmienił zdanie. Jednak nawet ci najbardziej sceptyczni wobec świata mediów przecierali oczy ze zdumienia, kiedy w niedzielny wieczór zasiedli przed telewizorami lub w poniedziałek kupili gazety, chcąc dowiedzieć się, w jaki sposób dziennikarze relacjonowali rzeszom swych widzów lub czytelników wydarzenie, w którym sami wszak uczestniczyli.

Niekiedy zdarza się, że w dwóch różnych miejscach w tym samym czasie mają miejsce wydarzenia zupełnie zdawałoby się niezależne, a będące epizodami jednego procesu. Oto właśnie w tym samym dniu, w którym zapadła decyzja legalizująca paradę dewiantów w Warszawie, Sąd Rejonowy w Lublinie uznał organizatora wystawy antyaborcyjnej "Wybierz życie" winnym "wywołania zgorszenia w miejscu publicznym". Taka koincydencja może zaiste urosnąć do rangi symbolu.

– Sprawy w Polsce idą w złym kierunku – piszą wysokonakładowe dzienniki w Europie, cytowane skwapliwie przez polskojęzyczne media. – Zagrożona jest wolność – wykrzykują na ulicach polskich miast działacze lewicy. Cóż takiego stało się w naszym kraju, że informacje przekazywane każdego dnia przez media tworzą wrażenie zaistnienia jakiegoś wielkiego kataklizmu społeczno-politycznego? Czyżby ceny akcji spadały na łeb na szyję na giełdzie i z dnia na dzień setki tysięcy Polaków traciły pracę? Czyżby masowo zamykano w więzieniach przedstawicieli opozycji i zakazywano publikacji tytułów niechętnych władzy? Otóż nie, to tylko przed kilkoma tygodniami zawiązana została koalicja rządząca, zapowiadająca radykalne zmiany w dziedzinach, w których od 1989 r. panował swoisty "ład" zapewniający nieformalnym układom postesbeckim wpływ na władzę, a ideologom socjalistyczno-liberalnej lewicy – rząd dusz.

Od kilkunastu już lat jesteśmy w Polsce świadkami znieważania świętości naszej wiary w mediach. Dzieje się tak pod pozorem wolności wypowiedzi. Wystarczy przypomnieć wizerunek Najświętszej Panny Częstochowskiej w masce gazowej na okładce tygodnika „Wprost”, plakat filmu „Skandalista Larry Flint” czy prezentowane w kinach filmy „Ksiądz” lub „Dogma”. Regularnie atakują naszą wiarę takie brukowe pisma jak „Nie” czy „Fakty i mity”. Niedawno na łamach pisma „Machina” po raz kolejny znieważono częstochowski wizerunek Maryi, zastępując Jej oblicze twarzą piosenkarki Madonny. Obecnie mamy do czynienia z zakrojoną na szeroką skalę akcją promowania antykatolickiego filmu „Kod da Vinci”.

Przed kilkoma dniami w dodatku do GW "Duży Format" ukazał się apokryf pt. "Ewangelia Judasza". Długo oczekiwany moment kiedy sztandarowy tytuł Agory otwarcie ujawni swoje antykatolickie oblicze w końcu nadszedł.

Środowiska i media związane ze Spółką "Agora" od lat stanowią ośrodek propagandy antyrodzinnej, która w ostatnich trzech latach szczególnie przybrała na sile. Pośród publikacji i audycji propagowanych za pośrednictwem mediów związanych kapitałowo z Agorą, na pierwszy plan w tym zakresie tematycznym zdecydowanie wysuwa się sprawa promocji homoseksualizmu. Liderem medialnym pod tym względem stała się sztandarowa pozycja Agory – "Gazeta Wyborcza". W ciągu trzech ostatnich lat liczba publikacji w tym dzienniku związana z pozytywnym przedstawieniem homoseksualizmu i tzw. kulturą gejowską wzrasta w sposób lawinowy.

Takie rozpaczliwe wołanie zmieniające się w zaklęcie wyziera coraz częściej z publikacji i programów laickich mediów, które dotychczas rościły sobie prawo do kreowania rzeczywistości. Media, które odgrywały rolę prokuratorów, sędziów, katów i ostatecznych instancji odwoławczych, same stanęły pod pręgierzem opinii publicznej. Ich rozminięcie się z opiniami zdroworozsądkowej większości polskiego społeczeństwa staje się z dnia na dzień coraz bardziej wyraźne.

Od paru dni trwa medialna nagonka na jednego z dyrektorów szkół w Trójmieście, który ośmielił się stanąć w obronie elementarnych zasad przyzwoitości jakich, chyba przynajmniej w założeniu, winna bronić placówka edukacyjno-wychowawcza w rozumieniu cywilizowanego, wykształconego co najmniej na poziomie podstawówki człowieka. Całą tę "bulwersującą", sprawę wywołała, a jakże, słynna z tropienia nietolerancji "Gazeta Wyborcza".

Od tygodnia jesteśmy świadkami burzy jaką rozpętały liberalne i laickie media w Europie publikując karykatury Mahometa, które dla wyznawców islamu są jednoznaczne z bluźnierstwem. Pojawia się jednak pytanie: czy laickie media musiały udowadniać wolność prasy posuwając się do tej ewidentnej prowokacji względem wojującej religii spod znaku półksiężyca?