Trzydzieści lat temu obrońcy życia ludzkiego w Polsce zainicjowali Krucjatę Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci. Jej uczestnicy są przekonani, że doprowadziła ona do cywilizacyjnego przełomu i „bezprecedensowego przejścia w warunkach demokratycznych od legalności aborcji do prawnej ochrony nienarodzonych dzieci” – To czytelny znak skuteczności modlitwy – podkreśla ks. prof. Edward Staniek, duchowy opiekun Krucjaty.
Uroczystości rocznicowe w kościele sióstr felicjanek w Krakowie zgromadziły 12 października kilkuset wiernych. Obecni byli założyciele Krucjaty – m.in. dr hab. Janina Palus, Halina i Czesław Chytrowie, dr Rafał Michalik i dr inż. Adam Kisiel. Mszy św. dziękczynnej za „ogrom łask Bożych w dziele obrony życia, jakie dokonały się w Polsce” przewodniczył ks. infułat Władysław Gasidło. Homilię wygłosił ks. prof.. Edward Staniek, który powiedział m.in., że „modlitwa to znak wielkiego zaufania Bogu Stwórcy”. – Z tej modlitwy korzystają nie tylko poczęte dzieci i ich rodzice, ale i my poprzez doskonalenie naszego zaufania Bogu. Dziękujemy Bogu za to, że nas potrzebuje i że nas wezwał do tego dzieła – podkreślił.
Krucjata została założona 12 października 1980 r. przez kilku katolików świeckich, współpracujących z Instytutem Rodziny przy Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie oraz Kurią Metropolitalną w Krakowie. Organizatorzy za pierwszy cel Krucjaty obrali „przebudzenie świadomości społecznej odnośnie do problemu zabijania nienarodzonych dzieci”. Jako drugi cel sformułowali: „modlitwę w intencji doprowadzenia do anulowania ustawy z 27 kwietnia 1956 roku o tzw. przerywaniu ciąży i uznania prawa do życia każdego poczętego dziecka”.
Inspiracją do założenia krucjaty modlitewnej były słowa Jana Pawła II: „proste i zasadnicze papieskie wezwanie do modlitwy. A jest to wezwanie najważniejsze. Najistotniejsze orędzie!” (Kalwaria Zebrzydowska, 7 czerwca 1979 r.) oraz „I życzę, i modlę się o to stale, ażeby rodzina polska dawała życie; żeby była wierna świętemu prawu życia” (Nowy Targ, 8 czerwca 1979).
Po trzech miesiącach intensywnego modlitewnego zrywu (około tysiąca osób uczestniczyło wtedy codzienne we Mszy św. w intencji celów Krucjaty) opracowano program, zgodnie z którym uczestnik zobowiązywał się przez rok: codziennie modlić się w intencji obrony życia, raz w miesiącu w dzień powszedni uczestniczyć we Mszy św., przyjmując Komunię Świętą w tej intencji (chorzy, którzy nie mogą uczestniczyć we Mszy św., winni ofiarować w tej intencji dzień swego cierpienia). Takie warunki uczestnictwa w Krucjacie obowiązują do dzisiaj.
Napłynęło około 100 tysięcy zgłoszeń uczestnictwa z całego kraju.
Współzałożyciel Krucjaty Modlitwy w Obronie Poczętych Dzieci, dr Antoni Zięba przypomina, że w 1993 r. uchwalono ustawę chroniącą życie. – Jeszcze przed jej uchwaleniem obserwowaliśmy ogromne zmiany w mentalności społecznej. Nastąpił ogromny spadek liczby zabójstw poczętych dzieci: z końcem lat 70. rejestrowano w Polsce ok. 140 tys. aborcji rocznie, w 1992 r. – 11 640, w 2008 – 499. Rzetelnie szacowana liczba aborcji (wraz z tymi nierejestrowanymi) spadła w tym okresie z 600 tysięcy rocznie do ok. 10 tysięcy. Dziś za przerywaniem ciąży bez ograniczeń opowiada się obecnie zaledwie 5 proc. respondentów (jak wynika z badań GfK Polonia z marca 2010) – zauważa dr Zięba.
W 25. rocznicę Krucjaty opracowano nowy program: jej uczestnicy prowadzą modlitwę dziękczynną za wielkie dobro, które już się wydarzyło. Są też dwa cele błagalne: o dalszy wzrost szacunku wobec życia człowieka nienarodzonego, chorego, w podeszłym wieku oraz o wprowadzenie precyzyjnej prawnej ochrony życia każdego człowieka od poczęcia do naturalnej śmierci do Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Źródło: KAI
