”Siedem smutków Chin”

2008-02-05 00:00:00
”Siedem smutków Chin”

W USA ukazała się książka dr. Marka Miravalla zatytułowana „Siedem smutków Chin” („Seven Sorrows of China), która podaje m.in. bolesne dane dotyczące skutków brutalnej polityki rządowej, zabraniającej małżonkom posiadania więcej niż jednego dziecka – donosi portal LifeSiteNews.com.


W trzecim rozdziale tej książki zatytułowanym „Trzeci smutek: aborcja bez sumienia: indoktrynacja narodu” autor podaje, że dla niego największym i najbardziej wstrząsającym odkryciem, było uświadomienie sobie tego, iż aborcja dla narodu chińskiego stała się czymś powszednim i nie ma żadnego znaczenia dla życia duchowego ludzi. Nie widzą oni żadnego problemu w tym, że jest to mordowanie najbardziej niewinnych osób.


Miravall pisze: „Najbardziej alarmującym, najbardziej przygnębiającym, najbardziej kopernikowskim odkryciem, jakiego tutaj dokonałem (obejmującym jeszcze bardziej przerażające przykłady) jest stale powtarzające się jak refren uświadomienie sobie faktu, że zdecydowana większość Chińczyków zatraciła wszelkie pojęcie tego, iż aborcja jest czymś złym. Uważa się nawet, że znacznie gorszy od niej jest atak grypy i nieprzyjemne chodzenie do dentysty. Jest to dla nich proste rozwiązanie prostego problemu, który nie zasługuje na jakiekolwiek rozważania duchowe, mające pozwolić znaleźć inne alternatywne wyjście”.


”Chiny są krajem, który bez sumienia morduje przyszłe pokolenia.(...) Czy za ten zanik sumienia w odniesieniu do transcendentalnej godności i wrodzonego prawa do życia, można winić jedynie ateistyczny komunizm?” – pyta dalej autor książki. „Czyż nie ma tu wpływu zachodniej moralności świeckiego humanizmu, materializmu, hedonizmu i w końcu skrajnego egoizmu, które przyczyniły się do tego chińskiego terroryzmu uderzającego w łona kobiet?”.


W innym fragmencie dr Miravall porusza kwestię znaną już opinii publicznej, dotyczącą serwowania w 5 restauracjach w pewnym regionie „zupy z płodu” za około 40 dolarów za talerz. Dodatkowo zupy takie były zalecane i reklamowane za pośrednictwem internetu. W reklamach powoływano się na najnowsze odkrycia naukowców, którzy twierdzą, że pozostałości płodu ludzkiego mają „zbawienny” wpływ na zdrowie.


Dr Mirravall podaje szczegółowe dane dotyczące chińskiej polityki kontroli urodzin. Pisze on, że zgodnie z zarządzeniami władz, kobieta, która chce urodzić dziecko musi okazać w szpitalu specjalne pozwolenie. W dużych miastach małżonkowie mogą mieć jedno dziecko, zaś w rejonie rolniczym, jeśli pierwsza urodziła się dziewczynka, czasami można uzyskać pozwolenie na urodzenie chłopca, który w przyszłości będzie mógł pracować w gospodarstwie.


Komunistyczne państwo określa także czas, kiedy można posiadać dzieci. Jeśli w rejonie rolniczym pierwsza urodziła się dziewczynka, to o chłopca można się starać po pięciu latach od urodzenia dziewczynki. Rząd wywiera też wielką presję psychologiczną na małżonków, mówiąc im, że jeśli będą mieli jedno dziecko, wówczas ich dziecku pozwoli się na posiadanie dwójki dzieci. Polityka w tej kwestii jednak różni się w zależności od regionu.


Jeśli para przyjedzie do szpitala bez potrzebnego zezwolenia na urodzenie dziecka, wówczas przedstawiciele szpitala kontaktują się z policją ludnościową (Population Police). Policja rozpatrując okoliczności, w jakich znalazła się rodzina, podejmuje decyzję o zabiciu nienarodzonego dziecka przez wstrzyknięcie trucizny płodowi, bądź też o nałożeniu grzywny i spaleniu domu małżonków. W innych wypadkach para może stracić pracę a niekiedy przyczynić się do pozbawienia stanowiska pracodawcy.


Autor książki, który dużo podróżował po Chinach, zbierając materiały do niej podał przykład nauczyciela, który mu powiedział, że jego żona musiała „usunąć” drugą ciążę, bo straciłaby pracę ona ale i jej przełożony.


Stosuje się też praktykę, polegającą na nierejestrowaniu w urzędzie meldunkowym dzieci, które przyszły na świat w tajemnicy przed władzą. Wówczas pozbawione są one wszelkiej opieki zdrowotnej i nie mogą chodzić do szkoły. Praktycznie nie mają i nie będą mieć żadnych praw obywatelskich, bo formalnie nie istnieją.

Źródło: LifeSiteNews.com, AS
Zaledwie w ciągu kilku dni możesz otrzymać od nas poświęcony przez kapłana Cudowny Medalik, aby podarować go swoim bliskim. Do wykonanego na polecenie i na podstawie słów Matki Bożej medalika dołączymy również pobożną Nowennę do Najświętszej Maryi Panny od Cudownego Medalika. Wystarczy, że wypełnisz krótki formularz na stronie kampanii Stowarzyszenia Ks. Piotra Skargi „Dar Maryi” https://darmaryi.pl/ lub zadzwonisz do nas pod numer 12 423 44 23, a Medalik i Nowenna będą Twoje!
Ulicami Krakowa - z inicjatywy Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. ks. Piotra Skargi - już po raz dwunasty przeszedł Marsz dla Życia i Rodziny. Hasłem tegorocznego wydarzenia było: „Polska wymiera – w dzieciach nadzieja”. Organizatorzy i uczestnicy podkreślali, że spotykają się w okolicznościach intensywnego ataku politycznego na instytucję rodziny, ale radosna atmosfera marszu podtrzymuje nadzieję, że polska rodzina – Bogiem silna – pokona wszelkie przeciwności.
Krakowski Klub Polonia Christiana oraz portal PCh24.pl zapraszają na ostatnie przed wakacjami spotkanie. Tym razem naszymi gośćmi będą: red. Witold Gadowski, red. Radosław Pogoda, red. Łukasz Warzecha i red. Łukasz Karpiel, którzy w ramach naszego - cieszącego się bardzo dużą popularnością i zainteresowaniem w całej Polsce - cyklu "Prawy Prosty PLUS" z udziałem publiczności dokonają politycznego podsumowania pierwszych sześciu miesięcy 2026 roku.
- Zwracam się z naglącym apelem do ziemi, wzywam prawdziwych uczniów Boga żyjącego i królującego w Niebie, wzywam prawdziwych naśladowców Chrystusa, wzywam Moje dzieci, Moich prawdziwych czcicieli, wzywam wreszcie apostołów czasów ostatnich, wiernych uczniów Jezusa Chrystusa – wołała Matka Boża podczas objawień we francuskim La Salette. Odpowiedzmy na Jej słowa. Nie pozostańmy obojętni!
We czwartek, 18 czerwca, serdecznie zapraszamy na siódme i ostatnie przed wakacjami spotkanie z cyklu "Dekalog w prawie i rzeczywistości społecznej", przypominającego nauczanie św. Jana Pawła II z IV pielgrzymki do Ojczyzny (1991).