Lewicowy prezydent Boliwii Evo Morlaes, który w 2009 r. został ponownie wybrany na najważniejszy urząd w państwie, uzyskując 64 proc. poparcia – głównie ludności autochtonicznej – traci obecnie na popularności. Jego politykę popiera zaledwie 36 proc. obywateli. Mieszkańcy Boliwii nie mogą pojąć tego, że kraj, który posiada tak ogromne obszary rolne, nie jest w stanie się wyżywić.
Poparcie opinii publicznej dla polityki Moralesa spadło z 64 proc. w ub. roku do 36 proc. w styczniu 2011 r. Gwałtowny spadek spowodowany jest m.in. zapowiedziami wycofania dotacji rządowych do importowanych paliw. W następstwie zapowiedzi wycofania dotacji, ceny oleju napędowego podskoczyły w niektórych miastach aż o 83 proc. Znacznie tez wzrosły ceny mąki i cukru, co doprowadziło do wybuchu gwałtownych strajków i demonstracji.
Groźne protesty miały miejsce w El Alto, zamieszkanym przez biedotę wiejską. To właśnie w tym mieście w 2003 r. wybuchło powstanie ludowe, które obaliło ówczesnego prezydenta Gonzalo Sanchez de Lozada. W powstaniu zginęły 63 osoby zabite przez żołnierzy. Wtedy niepokój wywołała zapowiedź podniesienia cen na gaz ziemny, ze względu na planowaną sprzedaż tego surowca do USA i Chile.
Grudniowe protesty wywołane zostały zapowiedzią wycofania dotacji rządowych i zwyżką o ponad 80 proc. cen oleju napędowego i o 23 proc. cen cukru oraz mąki. Po protestach Morales wycofał się ze swoich zamiarów. Usunął także trzech ministrów. Wciąż przy nim trwają szefowie central związkowych. Ogłosił też nową strategię gospodarczą. Zapowiedział, że rząd będzie stopniowo usuwał dopłaty do wybranych surowców i produktów.
Mieszkańcy Boliwii nie mogą uwierzyć, dlaczego nie są w stanie się wyżywić, mając tak ogromne obszary rolne. –
Czujemy się oszukani. Jak to możliwe, że w mieście, w którym są cztery cukrownie nie ma cukru? – pyta Hugo Salvatierra z Santa Cruz. Mówi, że musi stać trzy godziny w kolejce, żeby kupić 4 kg cukru.
Rząd winą za ten stan rzeczy obarcza zeszłoroczną suszę. Zakazał eksportu. W kraju rozwija się czarny rynek. Niedawno Morales zapowiedział, że trzeba będzie importować kukurydzę dla kurczaków. Już mówi się, że w niedługim czasie wzrosną ceny kurczaków.
Felietonistka Maria Teresa Zegada pisze w gazecie „La Paz”, że rząd Moralesa kompletnie nie potrafi nic zaplanować w okresie średnio- i długoterminowym. Morales przestraszył nacjonalizacją własności inwestorów zagranicznych. W kraju gwałtownie spadają rezerwy walutowe. Dopłaty do paliw spowodowały marnotrawstwo wpływów budżetowych. Wskutek dużych dotacji do oleju napędowego, świetnie rozwinął się przemyt do sąsiedniego Peru, gdzie ceny paliwa się dwukrotnie wyższe. W sumie dopłaty do paliwa skoczyły ze 108 mln dol. w 2005 r. do 660 mln dol. w ub. roku – pochłaniają one jedną trzecią wpływów z eksportu gazu ziemnego.
Historyk Carlos Mesa zauważył, że Boliwia bardzo skorzystała na skoku cen surowców naturalnych w latach 2001-2005. Zbiegło się to w czasie z prezydencją Moralesa. Po trzech latach jego urzędowania w 2008 r. PKB wzrósł o 6 proc. Zaczyna on jednak gwałtownie się kurczyć. Nacjonalizacja branży górniczej przyczyniła się, co prawda do redukcji skrajnego ubóstwa w kraju, ale z drugiej strony spowodowała odpływ inwestycji zagranicznych. W okresie prosperity w latach 2005-2008 roczny eksport surowców naturalnych wzrósł, przynosząc wzrost wpływów z 1 mld do 6 mld dol rocznie. Boliwia posiadała rezerwy walutowe wynoszące ponad 10 mld dol. Jednak w ub. roku spadło wydobycie surowców oraz ilość inwestycji zagranicznych. Ekonomiści przewidują, że Boliwa w najbliższych latach nie będzie w stanie sprostać krajowemu zapotrzebowaniu na surowce naturalne.
Politolog Eduardo Gamarra z Florida International University zauważa, że Morales teraz staje się mniej dogmatyczny a bardziej praktyczny. Nie może już dłużej ignorować mechanizmów rynkowych, stąd zapowiedź stopniowego wycofywania dopłat do różnych surowców i ich urealnianie.
Źródło: AP, AS
Komentarz PiotrSkarga.pl:
