Hiszpania: czy żyjący zbrodniarze republikańscy zostaną ukarani?

Hiszpański wymiar sprawiedliwości zwrócił się z prośbą do Kościoła katolickiego o dostarczenie danych na temat osób, które zniknęły w czasie wojny domowej w latach 1936-39, zamordowanych często poza linią frontu, oraz po jej zakończeniu.

Odpowiedni wniosek w tej sprawie, skierowany do władz kościelnych, administracyjnych i samorządowych złożył hiszpański sędzia Baltasar Garzon. Dzięki opisaniu losów tysięcy ludzi uznanych za zaginione, sędzia ma zamiar ustalić, czy Sąd Najwyższy będzie mógł ścigać żyjących oprawców.

Szacuje się, że w masowych grobach na terenie Hiszpanii jest około 30 tysięcy niezidentyfikowanych ciał.

Podczas przemian demokratycznych w latach 70. ubiegłego wieku, hiszpańskie partie polityczne zgodziły się, że nie będą nikogo obwiniać za zbrodnie dokonane w czasie i po wojnie domowej. W 2007 roku hiszpański parlament przyjął specjalną ustawę, w której potępiono akcję gen. Franco z 1936 r. i jego 40-letnią dyktaturę. Samorządy zostały wtedy zobowiązane do ekshumacji ofiar wojny domowej oraz usunięcia z ulic i budynków symboli frankistowskich.

W styczniu br. hiszpańscy biskupi w specjalnym dokumencie Komisji Stałej Episkopatu, zarzucili obecnemu rządowi Jose Luisa Rodrigueza Zapatero "manipulowanie prawdą historyczną".

W czasie wojny domowej Kościół katolicki, który miał wówczas prawie 33,5 tys. księży i sióstr zakonnych, stracił w wyniku rozstrzeliwań, tortur i innych prześladowań 6832 duchownych, w tym 12 biskupów i 1 administratora apostolskiego, 4184 księży diecezjalnych, 2365 kapłanów i braci zakonnych, 238 sióstr zakonnych i 32 seminarzystów. Stanowiło to blisko 12 proc. ogółu duchowieństwa.

Duchowni byli szczególnie prześladowani przez republikańską lewicę jako "ostoja reakcji" i przeciwnicy postępu społecznego. W niektórych środowiskach rewolucjonistów należało nawet do dobrego tonu zabicie "klechy" lub "czarnej", czyli zakonnicy, przy czym zazwyczaj towarzyszyły temu znęcanie się nad ofiarami, szydzenie z wiary, gwałcenie mniszek oraz bezczeszczenie i burzenie kościołów, parodiowanie Mszy i nabożeństw itp. Księży nie tylko rozstrzeliwano, ale często krzyżowano, duszono, zrzucano z gór lub okien wielopiętrowych budynków.

Źródło: KAI

Odnalezienie żyjących jeszcze republikańskich zbrodniarzy oraz oddanie czci szczątkom zamordowanych ofiar rozpętanej przez siły rewolucyjne wojny domowej w Hiszpanii byłoby triumfem sprawiedliwości. Niepokoi jednak fakt, że autorem akcji jest sędzia, który m.in. domagał się wydania przez Wielką Brytanię chilijskiego przywódcy Augusto Pinocheta. W dodatku inicjatywa pojawia się w czasie, gdy rządy socjalistów starają się potępić w czambuł wszystko czego dokonały władze Hiszpanii po stłumieniu rewolucji, a więc nie tylko nadużycia, ale także pozytywne czyny, do których przede wszystkim należy uratowanie Hiszpanii przed opanowaniem jej przez sekty komunistyczne, ale także doprowadzenie do rozkwitu gospodarczego kraju w ostatnich latach rządów.