Pierwsza część konstytucji o liturgii Soboru Watykańskiego II wciąż jeszcze nie dotarła do serc wierzących – uważa prefekt Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów kard. Antonio Cañizares Llovera. Zdaniem hierarchy po Soborze zmieniono formy, ale nie odnowiono ducha liturgii.
Czasami jedynym motywem reform była po prostu obsesja zmian. Wielu rozumiało ją jako jakąś desakralizację Mszy, zerwanie z przeszłością, którą odtąd postrzegano negatywnie, jako coś przestarzałego. Jakże wielu księży nazywano zacofanymi czy antysoborowymi tylko dlatego, że pobożnie czy uroczyście sprawowali Eucharystię - pisze kard. Cañizares w przedmowie do książki ks. Nicoli Buxa „Reforma Benedykta XVI”.
Hiszpański purpurat, który od niedawna stoi na czele watykańskiej dykasterii odpowiedzialnej za liturgię, obszernie wyjaśnia znaczenie motu proprio „Summorum Pontificum”, dotyczącego tzw. Mszy trydenckiej. Jego celem nie było jedynie uczynienie zadość postulatom uczniów abp. Marcela Lefebvre’a, ale otwarcie przed wszystkimi wiernymi bogactwa liturgii Kościoła. Stąd zachęta kard. Cañizaresa, aby również kapłani i wierni, którzy nie są przywiązani do nadzwyczajnej formy obrządku łacińskiego, sprawowali niekiedy liturgię według Mszału przedsoborowego.
Prefekt watykańskiej dykasterii apeluje również, aby teoretyczne i praktyczne poznanie różnych rytów Kościoła stało się integralnym elementem formacji seminaryjnej. W ten sposób będzie można wychować nowe pokolenie kapłanów, wolnych od dialektycznych uprzedzeń.
Źródło: KAI
